سرود
من از غروب جاده مي آيم
با يك بغل ترانه سربي
با يك بغل سكوت
من از غروب سر وصدا
مي آيم
با شعله گريه ام
تمام جهان مي سوزد
و گر مي گيرد
آرامش سبز خدا
با شعله گريه ام
شب را به آتش مي كشم
نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386ساعت
21:59 توسط محدثه| |
گیاه نارنجی خورشید در مرداب اتاقم می روید
کم کم...
دستم را به آینه ای صاف می کشم
و خود را در آن محو می کنم
دستم را به قلم می فشارم
و خود را در آن پررنگ می کنم
و هر وقت دستم را در چشم های شیشه ای عروسکم می فشارم،
گیاه نقره ای ماه در مرداب اتاقم می روید
کم کم...
کم کم...
دستم را به آینه ای صاف می کشم
و خود را در آن محو می کنم
دستم را به قلم می فشارم
و خود را در آن پررنگ می کنم
و هر وقت دستم را در چشم های شیشه ای عروسکم می فشارم،
گیاه نقره ای ماه در مرداب اتاقم می روید
کم کم...
Powered By
BLOGFA.COM
