چيزي که من مي بينم يک دريچه تنگ و رقت انگيزه که البته توام با ترس شده
روزي سه بار صداي مرغ کوکو رو مي شنوم و صد بار عاشقش مي شم
روزي صد بار خودمو تو آينه مي بينم و سه بار "نگاه" مي کنم
روزها و ماههايي که صدها و هزاران بار به پرتره نقاشي شده رئيس جمهورم "مير حسين موسوي"نگاه مي کنم و ياد شعر سياوش کسرايي مي افتم"
ژاله بر گل نشان....."
گل پران کن......
در شب تيره آتشفشان کن.........."

ذهنم پراکنده کار مي کنه
فکر مي کنم که بايد اين ديوار لاجوردي شه و اون يکي نخودي
عادت کردم......
عادت کردم سه بار در روز به لباسهام ،به اکسيژن معلق هوا ،به دفترام ،به خودکارها و ماژيک هاي رنگي ام ادکلن بزنم......که سه بار در روز لادان مي و مادام روشاز بو کنم
......و دوست دارم که رنگهاي مختلف  رژ لب رو پشت دستم بکشم و از اين همه رنگ لذت ببرم: شکلاتي.....صورتي.......زرشکي
اينقدر  روزشمار  هنري ام  رو ورق زدم  و توي نقاشي هاش قدم؛ که منو مي بره به دنياي قرن نوزدهمي ها
منو مي بره به روزهاي قرن شانزدهمي که ميکل آنژ داشت روي سقف کليساي سيستين نقاشي مي کرده ....
منو مي بره به روزهايي مثل الان ....در هاله اي از اميد و نا اميدي....

* شعر سرود همراهي از سياوش کسرايي
پ.ن: نمي دونم چي شد نوشتم شايد اين وب و اين قلم و کاغذ خيلي رقت انگيز شدن ..نمي دونم به هر حال نوشتم شايد براي شروعي دوباره

نوشته شده در جمعه بیستم شهریور 1388ساعت 18:26 توسط محدثه| |

"کسي به فکر گل ها نيست کسي به فکر ماهي ها نيست کسي نمي خواهد باور کند که باغچه دارد مي ميرد که قلب باغچه در زير آفتاب ورم کرده است که ذهن باغچه دارد آرام آرام از خاطرات سبز تهي ميشود" خيلي از زندگي دلسرد و بي انگيزه شدم زندگي توي کشوري که حقوق منو ناديده مي گيرن ،حقوق که چيزي نيست ،عقل منو نديد مي گيرن ؛شعور منو ناديده مي گيرن و براي رسيدن به قدرت به صورت هر کسي که تو راهشونه چنگ مي زنن و متوسل به دروغهاي آنچناني و تهمت هاي بيجا مي شن و احساس خطر کردم از زندگي در اين کشور که دو تا ديکتاتور بزرگ درش حکمفرمايي مي کنند من کشورم رو دوست دارم کشوري که روزي کوروش کبير اونو رهبري مي کرده و اين تمدن با شکوه رو داره و براي همينه که دوست ندارم به دست اين کله شق ها بيفته و ذره ذره آبش کنند و الان هم بعد از هزاران بار قسم خوردن اينجا تعهد مي دم که ديگه شناسنامه من بوي انتخابات به مشامش نخواهد رسيد از دولت ،از نظام، از سرودهاي حاوي متن هاي انقلابي يا چيزي تو اين مايه ها ، از کلمه ي احمدي نژاد و ولايت فقيه متفرم متفرم ، متنفر

نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 12:13 توسط محدثه| |

برای روزهایی که دوستشان دارم
برای روزهایی که دوست داشتنشان را دوست دارم
روزهایی که انتظار بودنشان را می کشم
برای مردی که بودنش را دوست دارم
آن نماد سبزش را می ستایم
و تقدس نامش را
متبرک باد نام تو
که تو  می مانی

 

نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت 14:18 توسط محدثه| |

این روزها ی لعنتی هم تموم شد یعنی دو بار در روز آمپول زدن
نه .......این روزها برای من کلا روزهای لعنتی هستند
چون نه درس می خونم ،نه رمان،نه فیلم زیاد می بینم
هم از دنیای دخترونه ام فاصله گرفتم کمی.....
و مهمتر از همه حال من
این شعر قشنگ شاملوست:

آدم ها و بویناکی دنیاهاشان                                                  
یکسر
دوزخی ست در کتابی
که من آن را
لغت به لغت
از بر کرده ام
تا راز بلند انزوا را
در یابم
راز عمیق چاه را
از ابتذال عطش

نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388ساعت 15:26 توسط محدثه| |

 

درست از یک روز قبلش احساس آغاز یک خاطره را داشتم ،همانطور که پارسال.

هر چند محرم بود و عزاداری ولی به شیرینی شکلات یا حتی آبنات تموم شد

پارسال بیکار بودم و خوشگذرون ولی.....امسال یه دانش آموز غیرحضوری پیش دانشگاهی

امسال محرم هم مثه سالهای دیگه خوب بود هر چند عقایدی به عقاید گذشته ام اضافه و یا تغییر کردند که همین فلسفه هام شده مایه تهوع

روز عاشورا همراه هیئت و با یه شمع نرم و سفید اومدم خونه که هر چی به خونه نزدیکتر می شدم این هم کوچک و کوچکتر می شد تا اینکه پنج مین بعد از رسیدن به خونه آب شد .....

شمع ام آب شد فقط همین.....

و حالا درست  احساس پایان یک خاطره را داشتم ....همانطور که پارسال

فقط همین......

نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم دی 1387ساعت 13:15 توسط محدثه| |

برای من فصل پاییز از آذر ماه معنا پیدا می کنه آخه ملایمت ها و لطافت های فصل پاییز با باران آذر شروع می شه

آسمون هوای ابری این قدر خودخواهه که اجازه خود نمایی به ستاره ها نمی ده و اینقدر خودشو سرخابی می کنه که چیزی برای جلب توجه کم نمی زاره

آها ...." ماه" هو می گی خب یه کارد هم به گلوی اون می زنه و خلاص!

نه نمی خوام بگم اون بی رحمه و تا این اندازه خودخواه...نه به قول سعدی:

"باران که در لطافت طبعش خلاف نیست"

چتر تنبلی بالای سرم خونه کرده و مثه اینکه قراره تا شنبه جاشو عوض نکنه

خوب می دونی؟ خودم نخواستم آخه من خیلی آدم تنبلی ام

اگه دنیا دست خودم چرخیده می شد شب تا صبح،صبح تا شب فقط موسیقی گوش می دادم شب تا صبح فقط باخ و ویوالدی صبح تا شب هم محتویات این ام.پی.فور مادر مرده

به قول محمود درخت گلابی:

"این ملال آرام ، این تنبلی ، این میل به ابطال و فراموشی از کجا آمده؟"

نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 20:12 توسط محدثه| |

دیروز

ما زندگی را

               به بازی گرفتیم

امروز،او

            ما را .....

فردا؟

 قیصر امین پور

نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 13:54 توسط محدثه| |

 آرامش پربار این شب پاییزی به من هم سرایت کرده است

پاییز یه نسیمی رو برام فرستاده که گونه هامو،پلک هامو،موهای کپ شده و چتری مو نوازش بده

شاید می خواد نظر منو راجع به خودش تغییر بده

حتی اگر،تمام سرمایه شو،همه برگهای طلاییش رو زیر پام هم بزاره من نظرم عوض نمی شه

تا وقتی تابستون گردو رو داره و برگهاشو من نمی تونم به پاییز فکر کنم

به قول"میم"من مال فصل انگورم و برگهای درخت گردو را به برگهای زرد و فروافتاده پاییز نمی فروشم. من هم .....من هم ...

تازگی "من "عوض شدم ....

تازگی ها اون "منم"یه تغییرات کوچکی در خودش ایجاد کرده......

تازگی ها اون حس ِ،میل به ابطال و فراموشی و تنبلی در من کشته شده

تازگی ها ...درس خوندن رو شروع کرده برای یه شروع جدید

تازگی ها میل به فنجان چای هم بیشتر شده و داره تبدیل به عادت می شه

چه جوری بگم تازگی ها مهربون تر شده

تازگی ها از زندگی برای خودم یه حباب شیشه ای ساختم

تازگی ها ....با قهرمان قصه ها و رمان هایی که خوندم.......قهرمان های نقاشی هایم......قهرمان فیلم هایی که دیدم فقط می رقصم . فقط ......همین....

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387ساعت 20:51 توسط محدثه| |

نوشته شده در شنبه سیزدهم مهر 1387ساعت 21:54 توسط محدثه| |

 احساس می کنم وبلاگ نویسی یه جورایی داره می خشکه

انگار که دیگه آب بهش نرسه ،یه همچین حالتی

آخه هر چی دوست وبلاگ نویس داشتم یا وبشون رو حذف کردن یا هم 2، 3ماهی می شه آپ نکردن

این غمگین نیست؟

هر سال این موقع  انتظار می کشم برای بعد از ماه رمضون که چه کارهایی  می خوام بکنم

امسال بعد از ماه رمضون هم که باید درس بخونم

دیگه حوصله ندارم

از همه چیز خسته شدم :

ماه رمضون ، اینترنت ، روزه گرفتن ، کتاب خوندن،گرما، تابستون  حتی آدمها

دیگه دوست ندارم نقش یه فاعل احمق رو تو زندگی ام بازی کنم

یک روز باید زندگی رو در کمال هوشیاری شروع کنم

"اگر خود را دز زندگی تکراری ساده حل می کرد امکان داشت زمانی برسد که او را پاک فراموش کنند"

من هم مثه نیکی جومپی در رمان "زن درریگ روان" ازساده حل شدن و زود فراموش شدن می ترسم

راستی نتیجه های امتحان خوشنویسی ام هم اومد 18 شدم

فکر 20 تو کله ام چشمک می زد

ولی خب....

 

 

نوشته شده در شنبه بیست و سوم شهریور 1387ساعت 19:8 توسط محدثه| |